Search

Loading...

Translate

31 August 2014

Yahoo Travel për bregdetin: Shqipëria një Kroaci e re? Ndjekësit: Më e bukur!


Yahoo Travel për bregdetin: Shqipëria një Kroaci e re? Ndjekësit: Më e bukur!-  FOTOTIRANË- Yahoo Travel promovon bregdetin shqiptar, dhe veçanërisht plazhet e virgjëra e shkëmbore të Karaburunit.

Për ndjekësit e saj në Facebook, Yahoo Travel shtron pyetjen: Nëse është Shqipëria një Kroaci e re? Komentuesit janë të shumtë, madje ata e vlerësojnë me superlativa Rivierën shqiptare, natyrën, ujin e pastër dhe të kthjellët të plazheve.

Ka edhe nga ata që shprehen se bregdeti shqiptar është edhe më mirë se ai i Kroacisë.

Yahoo Travel i udhëzon më tej ndjekësit se për të shkuar në Karaburun, duhet të marrin patjetër një anije nga Vlora.

Një tjetër foto e publikuar nga Shqipqëria është perëndimi i diellit mbi malet e Llogarasë.
http://www.balkanweb.com/kultur%C3%AB/2691/yahoo-travel-per-bregdetin-shqiperia-nje-kroaci-e-re--ndjekesit-me-e-bukur---foto-208432.html

Projekte në zonen e mbrojtur nga UNESCO ne Gjirokastër, pritet të nxisin përmirësime në mjedis dhe në Qendrën Historike per zhvillimin e Turizmit

Në Gjirokastër disa investime vendore pritet të nxisin përmirësime në mjedis dhe në Qendrën Historike. Drejtuesit e Bashkisë së Gjirokastres thonë se po zbatojnë një projekt kompleks për Parkun natyror te Viroit si dhe po përmirësojnë infrastrukturën në disa zona të Qendrës Historike...

Syri i Kaltër Fare pranë qytetit të Sarandës, Bukuri mahnitëse per turistet e shumte por ambient i ndotur dhe pa mirembajtje...

Fare pranë qytetit të Sarandës, Syri i Kaltër është një pikat me te veçanta turistike ne jug te vendit. Ne çdo dite te vitit e veçanërisht tani ne vere, ne ketë zone ku uji buron papushim, vijnë dhjetëra vizitore, vendas dhe te huaj. Ata qe shkojnë për here te pare ne Syrin e Kaltër, shprehen te mahnitur me bukurinë e natyrës dhe veçantinë e këtij burimi. Por, kur flitet për infrastrukturën dhe pastërtinë e kësaj pike turistike edhe këtu ka probleme. Mjafton te hedhesh sytë përreth zonës dhe ve re mbeturina te hedhura përtokë. Ndërkohe rruga qe te çon drejt Syrit te Kaltër është e dëmtuar dhe pa asnjë investim. E nëse pjesa mahnitëse dhe çlodhëse është burimi I syrit te kaltër, ana tjetër e medaljes është liqeni me te njëjtin emër I cili ndodhet pak kilometra larg pikës turistike. Niveli i ndotjes dhe era e keqe e bën gati te pamundur qëndrimin ne ketë zone. Sot vendit nuk i mungojnë pikat turistike dhe as interesi I vizitoreve. Por ato kane nevoje për mirëmbajtje dhe investime...

Numri i kufizuar i tualeteve publike neper plazhet shqiptare, si dhe derdhja e ujërave të zeza në zona të ndryshme të Adriatikut vijon të shkaktojë ndotje detare dhe infeksione të lëkurës te pushuesit.

Krahasuar me një vit më parë ndotja detare paraqitet në nivele më të ulta në plazhin e madh të Durresit për shkak të investimeve të kryera në rrjetin e kanalizimeve. 

Por në grykëderdhjen e Lumit Ishëm, atë të Tarinit, në Plepa, Shkëmbin e Kavajës, Golem dhe Malin e Robit përqëndrimi baktereologjik i ujërave detare është i lartë, ndërsa Currilat dhe shëtitorja bregdetare kanë dalë nga harta e zonave të ndotura. 

“Nga monitorimi zonat problematike për momentin është kufiri ndërmjet Shkëmbit të Kavajës-Kovaleshencë, problem tjetër nga zona e Durrësit nuk para kemi. Kemi problemin madhor që qendron, por duhet një investim shumë i madh pastrimi i derdhjes së Lumit Ishëm”, thotë Shpëtim Leka, zv.drejtor i Drejtorisë së Shëndetësisë Durrës. 

Ndotja ka regjistruar edhe këtë sezon një numër të lartë shqetësimesh, kryesisht dermatite te pushuesit, veçanerisht te ata që zgjodhën plazhet e zonave bregdetare ku nuk janë ndërtuar ende rrjetet dytësore të kanalizimeve. 

“Më problematike si zona janë nga Shkëmbi i Kavajës drejt Golemit ku poshtë kësaj zone për në drejtim të Durrësit është disi më i pastër për shkak të punimeve që janë bërë me impiante dhe bllokimi i derdhjeve në kanal”, deklaron Grei Malo, mjek i urgjencës së Qendrës së Vullnetareve. 

E përmiresuar deklarohet nga mjekët situata krahasuar me vitet e shkuara në plazhin e madh të Durrësit. 

“Duke e krahasuar me vitet e tjera infeksionet e lëkurës janë në përmirësim të dukshëm, kjo falë masave që janë marrë”, thotë Fari Merollari, mjek i Qendres Shendetesore Plazh, Durrës. 

Sipas mjekëve, prania e lartë mikrobiale është përgjegjëse për disa sëmundje të lëkurës, alergji, të vjella apo diarre veçanërisht te fëmijët të cilët shpesh gëlltisin dhe ujë deti duke futur në organizëm një sasi mikrobesh që më pas sjell probleme shëndetësore. 

Ky sezon turistik është drejt fundit, por sezoni i ardhshëm vjen shpejt ndaj është koha për të vijuar me masat dhe investimet për të mundësuar pushime më të shëndetshme dhe të sigurta buzë Adriatikut. 
/ Top Channel...

30 August 2014

Promovimi i Turizmit Shqiptare, I rëndësishëm për rritjen ekonomike... kjo eshte arsyeja qe ka sjellur gazetare prestigjoz ne fushen e udhetimeve turistike te shikojne rrealitetin e bukurive te vendit tone..

..

Vlorë, gazetarët e huaj vizitojnë mrekullitë e natyrës shqiptare

   
gazetaret e huaj
VLORË - Një grup gazetarësh të huaj kanë shijuar mrekullitë e rivierës shqiptare, duke u ndaluar në Gjirin e Vlorës, në Sazan, dhe te Shpella e Piratëve.

Më tej, vizitorët e huaj janë ndalur në zonën e Shën Vasilit, por edhe në gadishullin e Karaburunit. Gazetaret e huaj kanë ardhur në Shqipëri me ftesë të qeverisë shqiptare, dhe kanë lundruar me anijen “Oriku” të Flotës Luftarake Detare të republikës së Shqipërisë.


 
Redaksia Online(a.h/shqiptarja.com) - See more at: http://www.shqiptarja.com/aktualitet/2731/vlor--gazetar-t-e-huaj-vizitojn--mrekullit--e-natyr-s-shqiptare-235887.html#sthash.tQSTETtm.dpuf...

28 August 2014

Mozaiku i Apolonisë çfarë ndodh pas ekspozimit në Muze

28 Gusht 2014 - 02:17





TIRANE- Mozaiku i Apolonisë, me një sipërfaqe rreth 30 metra katrorë, që ndodhet në Muzeun Historik Kombëtar do të hyjë në agjendën e aktiviteteve që do të zhvillohen me rastin e vizitës së Papa Françeskut në Shqipëri. Ky mozaik i shekullit III të e.s për shumë vjet është mbajtur në oborrin e brendshëm. I quajtur ndryshe “Qilimi i Apolonisë” ka një histori interesante: i zbuluar në vitin 1959 në Apoloni nga gërmimet e përbashkëta shqiptaro-sovjetike, ai u zhvendos në mjediset e MHK-së në vitet ‘80 me qëllimin për ta ekspozuar ne Gjermani.

Kjo gjë u bë e pamundur dhe ky mozaik nuk u kthye më Apoloni. Nga restauratori i njohur, Frederik Stamati, mësojmë se restaurimin e parë ai e ka pasur që në vitin 1959. Disa arkeologë dhe restaurues të MHK-së kanë qenë të mendimit se kjo vepër do të kishte më shumë vlerë “e ekspozuar në habitatin e vet”, aty ku u zbulua në Apoloni, por për restauratorin Stamati shqetësimi më emergjent është ruajtja e tij dhe kushtet në të cilat do të ekspozohet. Ai argumenton se mbrojtja më e mirë në rast ekspozimi është mbyllja me xham, ndërkohë që na njeh edhe me shkaqet pse nuk duhet të rrijë realisht Mozaiku i Apolonisë i zbuluar në oborrin e Muzeut Historik Kombëtar.

Zoti Stamati, mësojmë se Mozaiku i Apolonisë i restauruar disa herë do të zbulohet që të shihet nga vizitorët me rastin e aktiviteteve që do të zhvillohen për vizitën e Papës në Tiranë. Si ka mbetur ky mozaik në oborr të muzeut. A është i mbrojtur në këto kushte?

-Ju pyesni për çështjen e mozaikut të marrë nga Apolonia dhe të ekspozuar në Oborrin e Muzeut Kombëtar. Në ato vite unë kam qenë i angazhuar dhe mund të them disa kuriozitete të tjera për Muzeun Historik. Aty kanë qenë edhe disa armë të Luftës së Dytë Botërore dhe ato janë hequr. Kur muzeu ishte në përfundim e sipër, mendohej edhe që të ekspozoheshin disa skulptura origjinale nga sitet arkeologjike të Shqipërisë. Duke parë objektet e ekspozuara në Tiranë në atë kohë unë shpreha mendimin tim që skulpturat origjinale të mos ekspozoheshin në oborrin e Muzeut Historik. Çështja e ndotjes ishte problem sepse kishte në atmosferë shumë aciditet, squfur dhe azot dhe ato i dëmtonin skulpturat.

Edhe në Durrës në atë kohë ishte një shembull i tillë që vinte ndotja nga fabrika e cigareve. Në Tiranë nuk ishte e asaj shkalle, por ishte në një shkallë më të lartë se ambiente e tjera, sepse pluhurat e shumtë i mblidhte rruga. Gjithçka binte në oborr do të ndërvepronte tek skulpturat origjinale që ishin aty jashtë. Kështu menduam që të bëheshin kopje, mirëpo koha e shkurtër nuk e bëri të mundur realizimin e kopjeve. Edhe sot vihet re kjo ndotje që nuk mund të vihen skulptura ose vepra origjinale, sepse aty më mëngjes gjendet i grumbulluar shumë pluhur që e lajnë me zorrën e ujit gjatë ditës. Ndërsa Mozaiku i Apolonisë u ekspozua jashtë. Për mua probleme qe edhe vendosja e tij aty, sepse ai mozaik ka teserat, të cilat do t’i nënshtroheshin kësaj lloj prishjeje dhe ndikimit të mjedisit e të ndërhyrësve atmosferikë. Por grupi i punës vendosi të ekspozohej dhe herë-herë rrinte i mbuluar që të mos kishte dëmtime.
 
Por, edhe katër-pesë vjet më parë është ngritur çështja e dëmtimit të këtij mozaiku, ku ka pasur debate për vendosjen e tij?
 
-E mira është të ruhet në tokën e vete. Por ka raste kur atje ku zbulohet mund të mos jetë e vizitueshme dhe nëse e vendosim në një vend të vizitueshëm, në parim këtu nuk ka asnjë gjë të keqe. Por në rastin konkret nëse diskutojmë që ky mozaik të ishte atje apo të rrinte aty, është tjetër gjë. Me këtë mozaik edhe në oborrin e Muzeut ka pasur problem të lëvizjes së nivelit dhe shkëputjes së teserave dhe herë pas here në hyrje për të rivendosur këta gurë mozaiku të shkëputur nga vendi është ndërhyrë shpesh. Herën e fundit edhe para dy vjetëve. Është shtruar dikur në grupin e restaurimit çështja që kjo vepër meqë ishte në Apoloni të jetë në Apoloni, por këto janë vendime që merren nga komisione për këtë çështje.

Tani ka një çështje tjetër, sit a ruajmë gjatë ekspozimit. Unë mendoj se aty ka një ndotje të madhe, qoftë nga rënia e pluhurave qoftë nga kalimi i makinave në rrugën përtej oborrit të muzeut dhe ndotësit janë veprues negativë në elementë dhe ngjyrat e këtij mozaiku. Dhe këto do t’i vuaj mozaiku, siç i shohim të reflektohen ndotësit çdo mëngjes në oborrin e muzeut. Çdo të bësh?! Do të rrish me zorrë uji në dorë siç bëhet me plakat e oborrit dhe t’i lash. Kjo është absurde. Nuk i bën mirë, të kalosh përditë fshesën. Çështjen nëse duhet kthyer në Apoloni nuk mund ta diskutoj unë. Ky vendim duhet marr nga një grup specialistësh.

Unë si restaurator do të thosha këtë: se në qoftë se ai mozaik do të qëndrojë aty, nisur edhe nga problemet që ka pasur në vazhdimësi gjatë 30-vjetëve që qëndron aty në oborrin e muzeut duhet menduar si të mbrohet. Plus mendo se me këtë aktivitet do të ketë shumë lëvizje. Në oborr gjithashtu bëhen shpesh aktivitete. Pra unë mendoj që të jetë i mbuluar me xham nga të gjitha anët, me qëllim që të mos futet ndotja. Një mbulesë me xham e mbyllur edhe nga anët, që të mos futet pluhuri, do ta bënte këtë një mënyrë të ekspozimit dhe do ishte plotësisht i vizitueshëm dhe i mbrojtur,. Për mua kjo do ishte zgjidhja për ekspozim, pasi të hapet mbulesa, pasi të shihet gjendja e teserave, nëse kanë lëvizur Pas kësaj mbulesa e xhamit do të ndalonte të mos futej ndotja atmosferike dhe ndotja që vjen nga lëvizjet dhe bimët në oborr.
 
Po restaurimi është përfunduar?
 
Me restaurimin ka punuar Sotir Kosta bashkë me grupin IMK-së që e kanë përgatitur për ta ekspozuar. Më pas janë bërë disa lëvizje nga restuaratorët kohë pas kohe për të ruajtur gjendjen origjinale, kur është parë që është dëmtuar. Por për mua çështja e mbulimit me xham duhet të zgjidhet.  



Shkrimi u botua në Shqiptarja.com (print) në 28 Gusht 2014

Redaksia Online
(d.a/shqiptarja.com) 
- See more at: http://www.shqiptarja.com/kulture/2730/mozaiku-i-apolonise-cfare-ndodh-pas-ekspozimit-ne-muze-235620.html#sthash.8s9uSUI7.dpuf

Shtatori nis me Restaurimin e Ures se Goricës në Berat, objekt atraksioni për Turistët

Aug 27, 2014
Në Shtator nisin punimet për restaurimin e Urës së Goricës, e cila konsiderohet si një nga objektet më me vlera të qytetit të Beratit, por dhe gjithë qarkun. Vitet e fundit kjo urë pavarësisht vlerave që përfaqëson ishte lënë në harresë.
Ndërkohë drita jeshile është ndezur falë një fondi të akorduar nga Fondi Shqiptar i Zhvillimit, që do të mundësojë restaurimin.
Ura shekullore, ndodhet mbi lumin e Goricës i cili ndan në dy pjesë qytetin e Beratit. Duke parë që po shkonte drejt shkatërrimit një vendim i mëhershëm ndaloi qarkullimin e makinave mbi urë, por asnjë masë tjetër për të ruajtur të padëmtuar detajet që i japin dhe vlerën e merituar të monumentit të kulturës së kategorisë së parë. ...

Edicioni i katërt i festivalit “B3F” (Balkan Film & Foof Festival, Festivali Ballkanik i Filmit dhe Kulinarisë), do të nisë në Pogradec nga data 1-7 shtator.

Festivali Ballkanik i Filmit dhe Kulinarisë, në Pogradec27 Gusht 2014 - 12:37
POGRADEC-Edicioni i katërt i festivalit “B3F” (Balkan Film & Foof Festival, Festivali Ballkanik i Filmit dhe Kulinarisë), do të nisë në Pogradec nga data 1-7 shtator. 

Festivali do të ketë një program të pasur me filma artistikë, të shkurtër dhe dokumentarë, filma të animuar, që vijnë nga Shqipëria, Kosova, Bullgaria, Kroacia, Turqia, Rumania, Maqedonia, Serbia dhe Greqia, si dhe filma ballkanas në bashkëprodhime nga Gjeorgjia dhe Sllovenia. 

Tryezës ballkanike do t’i shtohen edhe gatimet tradicionale, duke e bërë më të afërt këtë takim. Janë më shumë se 70 filma të shkurtër, filma artistikë e dokumentarë, krijime të regjisorëve të njohur e të rinj, të cilët bëjnë bashkë një tablo të botës ballkanike, që do të takohen në Pogradec. Një program i pasur me filma, por edhe me gatime tradicionale.

Organizatorët Eno Milkani, Gerta Qurku dhe Fatos Baxhaku besojnë se një shprehje e vjetër shqiptare që thotë – “e kam mik për kokë, kam ngrënë bukë me të” – funksionon në të gjithë Ballkanin. Ja përse një nga pikat e forta të B3F është pjesa e ushqimit. Duke qëndruar bashkë ndër tryezat e Pogradecit, duke shijuar bashkë gatimet e njëri-tjetrit, pse jo duke e hedhur edhe ndonjë kupë vere a rakie të vendit, do të bëhemi edhe më të afërt. Duke dëgjuar njëri-tjetrin do të bëhemi më të aftë të kuptojmë artin, filmin, krijimin e secilit. 

Edicioni i katërt i festivalit do të ketë në gjirin e tij sivjet edhe më shumë të rinj, të cilët do kenë mundësi të punojnë përgjatë një jave nën drejtimin e ekspertëve të njohur të filmit. Ja pra, ky do të jetë festivali: konkurimi i filmave nga krejt Ballkani të gjykuar nga një juri joballkanike, shijimi i Ballkanit edhe për nga kuzhina, freskia e liqenit të njohur e bashkuar me freskinë e prezencës rinore. Juria joballkanike e festivalit ka në përbërje të saj : Aleksander Manic, Petra Behlke-Campos, Eric Velthuis, Thomas Logoreci. President nderi i festivalit është kineasti Pirro Milkani. 

B3F, një tryezë ballkanike që bën të mundur atë që rrallë ndodh, të takohemi me fqinjët tanë, është një shkëmbim mes gjithë pjesëmarrësve, në një oborr ballkanik.

(d.b/BalkanWeb)http://www.balkanweb.com/kultur%C3%AB/2691/festivali-ballkanik-i-filmit-dhe-kulinarise-ne-pogradec-207923.html

27 August 2014

Miloti, suprizues dhe modest ku dallohen fauna tokësore, fauna e ujrave të ëmbla dhe fauna e egër.

miloti 
Jemi mësuar që fundjavat t’i kalojmë vetëm nëpër destinacionet tashmë të njohura të vendit por harrojmë se ende Shqipëria ka surpriza dhe “qoshka” plot të panjohura.
Udhëtimin e rradhës, suplementi SHIF po e vazhdon drejt veriut të Tiranës dhe sot po zbulojmë Milotin.
Ka një pozicion strategjik që lidh veriun e Shqiperise me kryeqytetin.
Në ndarjen administrative përfshihet nga rrethi i Kurbinit. Miloti merr një rëndësi të madhe edhe për faktin se autostrada Durrës- Prishtinë kalon në periferi të qytetit.
Komuna Milot shtrihet në një sipërfaqe prej 138 km2, ku jetojnë 12.856 banorë.
Kufizohet në veri me Bashkinë e Rubikut, në verilindje me Komunën e Ulëzës, në veriperëndim me Komunën e Zejmenit, në jugperëndim me Komunën e Fushë Kuqes, në jug me Bashkinë Laç në juglindje me komunën e Cudhinit, në jugperëndim me Bashkinë e Mamurrasit.
Komuna është një njësi e pushtetit lokal të rrethit të Kurbinit dhe përfshihet në Qarkun e Lezhës dhe qyteza e Milotit njihet si qendër e Komunës.
Miloti ndodhet 45 km larg kryeqytetit dhe është një nyje lidhëse me të gjithë krahinat e Shqipërisë së Veriut e Verilindjes si kryqëzim i rrugëve kombëtare.
Miloti ndodhet 65 km larg portit të Durrësit, 20 km larg portit të Shëngjinit, 40 km larg aeroportit “Nënë Tereza”, 20 km larg plazhit të Shëngjinit e 14 km larg plazhit të Patokut.
Komuna Milot ka një shtrirje veri-jug 8 km, lindje– perëndim 17.2 km.
Komuna ka në territorin e saj 12 fshatra që janë, Fushë Milot, Shullaz, Malbardhë, Delbnisht, Selitë, Gallatë, Skuraj, Vinjollë, Relievi dhe Klima Relievi.
Territori i Komunës është i ndryshëm; në pjesën perëndimore ëshë fushor me kuotë të ulët mbi nivelin e detit dhe në pjesën lindore është kodrinor– malor në të gjithë zonën e fshatrave të malësisë në një kuotë deri në 700 metra mbi nivelin e detit në lindje të saj.
Zona përshkohet nga lumi Mat, i cili ka një gjatësi 115 km, sipërfaqe të pellgut ujëmbledhës 2441 km2 dhe lartësi mesatare 746 m dhe buron në Kaptinën e Martaneshit.
Në fshatin Skuraj, në vendin e quajtur Lime, lumi i Matit bashkohet me lumin e Fanit dhe në një gjatësi prej 16 km duke filluar nga diga e hidrocentralit të Shkopetit përshkon territorin e Komunës.
Në territorin e Komunës mbizotëron klima mesdhetare, ka një siperfaqe prej 138 km2 që ka bregdet, ka fusha pjellore, ka kodrina të ulëta, ka vargmale me lartësi mbi 700 m mbi nivelin e detit, ka pyje të dendur.
Klima mesdhetare me verë të nxehtë e të thatë e dimër të butë e të freskët është tipike për zonën fushore e kodrinore, ndërsa në zonën malore, kryesisht në fshatrat Selitë, Vinjollë e Gërnac bie dëborë në dimër.
Trashësia mesatare e dëborës shkon mesatarisht deri në 50 cm. Karakteristike për çdo stinë të vitit janë erërat e forta që fryjnë nga verilindja dhe lindja e drejtohen nga korridoret natyrore, shpatet e maleve, që si rezultat i ngritjes së nivelit të shtratit të lumit Mat nga ndërtimi i baseneve të hidrocentraleve, veçanërisht hidrocentrali i Ulzës ku shpejtësia e tyre arrin deri në 100 km/h sidomos në periudhën e dimrit.
Ditët me diell variojnë nga 220-240 dite, ku mesatarisht gjatë vitit ka deri 3000 orë diell. Flora dhe Fauna.
Bimësia është e shpërndarë sipas kushteve klimatike, duke formuar zona bimësie si zona e shkurreve mesdhetare (zhvillohen shkurret, kryesisht shqopa e mareja), e dushqeve (lisi, gështenja), e ahishteve (ahu) dhe e halorëve (pisha).
Duke u nisur sipas vetive të përdorimit në zonë rriten edhe bimët mjeksore e aromatike që përmbajnë lëndë aktive dhe esenca. Bimët mjekësore që rriten në këtë zonë janë: sherbela, trumza, kamomili, lulebliri, çaj mali, luleshtrydha, lulëkuqja, mullaga.  Në zonë rriten edhe bimët spontane foragjere me vlera ushqimore për bagëtinë.
Në bimësinë e livadheve dhe kullotave mbizotërojmë graminoret dhe bishtajoret në gjendje të egër si: tërfili, grami, talla, shpatorja.
Bimët endimike janë bimë që rriten vetvetiu brenda një territori të caktuar të kufizuar dhe rriten në vartësi të relievit e klimës.
Kështu është për t’u përmendur pylli i gështenjave në fshatin Selitë me sipërfaqe prej 75 ha.
Fauna në Komunën e Milotit është zhvilluar në vartësi të mjedisit. Kështu dallohen fauna tokësore, fauna e ujrave të ëmbla dhe fauna e egër.
Pozita e favorshme gjeografike, klima mesdhetare, relievi që varion nga fushor e deri në reliev të thyer malor, dalja e afërt në det (grykëderdhja e lumit Mat) kanë bërë që fauna të jetë e pasur.
Në ujërat e ëmbla te lumit Mat dhe të zallit të Urdhazës rriten peshq si ballëgjëri, krapi, qefulli etj.
Shpendë të gjuetisë janë rosa e pata e egër, thëllënxa, karabullakët, çapkat etj.
Kafshë të egra që rriten në këtë zonë janë dhelpra, lepuri, ujku, ariu dhe derri i egër.
Sipas të dhënave nga studiues të ndryshëm, banorët e zonës janë me prejardhje ilire nga fisi ilir i Taulantëve.
Këto hipoteza mbështeten në studimet që u janë bërë toponimeve të njëjta në kohë të ndryshme, sidomos emrave të fshatrave dhe vërtetohet se ka jetuar në këto troje një popullsi e lashtë që ka shkruar historinë e vet nëpërmjet qëndresës së lavdishme me luftë të armatosur e rezistencë të pathyeshme.
Në periudhën e Mesjetës, Miloti është përfshirë në Principatën e Arbrit që njihet si formacioni i parë shtetëror feudal i shqiptarëve qysh nga fundi i shekullit Xll, me sundimtarët Progoni, në vitet 1190-1199 dhe të bijtë, Gjini që sundoi në vitet 1199-1208, Dhimitri 1208-1216, periudhë që njohu fuqizimin më të madh të kësaj Principate.
Në këtë periudhë në grykëderdhjet e lumenjve u ngritën skela të vogla detare që shërbenin për transportimin e mallrave në rrugë detare brenda vendit dhe me vende të tjera.
Në grykëderdhjen e lumit Mat funksionoi Skela e Shufadasë.
Me krijimin e principatave feudale ne fundin e shekulit XlV, Miloti dhe fshatrat përreth u përfshinë në Principatën e Topiajve dhe dhe më vonë në atë të Kastriotëve.
Qyteti Milot dhe këto fshatra janë historikisht baza e krahinës së Kurbinit që është dalluar si mbështetëse e luftrave të Skënderbeut edhe të luftrave të mëvonshme për liri dhe pavarësi.  Kryengritja e Kurbinit e viteve 1905– 1907 është padyshim fakti më i gjallë historik i rezistencës me armë në dorë të patriotëve kurbinas që e detyruan Qeverinë Osmane të falte taksat mbi gjënë e gjallë, të lejonte Kurbinin të gëzonte të drejtën e të vepronte sipas fenomeve të veta, të shpallte amnisti për të gjitha fajet e kryera nga banorët e zonës, të paguante dëmshpërblimet për dëmet që kishte shkaktuar ushtria turke gjatë ekspeditave ndëshkimore në Kurbin.
Lëvizjet e vazhdueshme të rezistencës, të organizuara nga patriotët bënë që më 28 nëntor 1912 edhe në Milot, ashtu si në Vlorë, në të njëjtën ditë dhe orë, të ngrihej flamuri i pavarësisë nga patrioti dhe përfaqësues të tjerë të Milotit dhe të krahinës.
Në vitet 1916 – 1917 do të nisë funksionin pazari i Milotit si treg rajonal për shitjen e produkteve bujqësore, blegtorale dhe artizanale. Ky Pazar, në një periudhë shumë të shkurtër kohe, do të bëhej i njohur në të gjithë Shqipërinë. Në këtë periudhë, në vitet 1934 – 1936 është ndërtuar aksi rrugor Delbnisht – Selitë – Mafsheq, 18 km i gjatë, i shtruar me kalldrëm dhe me të gjitha veprat e artit.
Në vitin 1934 mbreti Zog do të financonte ndërtimin e urës mbi lumin Mat, sipas projektit të arkitektëve europianë e të zbatuar nga arkitekti shkodran Gjovalin Gjadri.http://www.gazetatema.net/web/2014/08/26/shqiperia-ime-fantastike-miloti-suprizues-dhe-modest/

26 August 2014

Vlorë: Tetë kështjella të vizitueshme, vlera për turizmin

kalaja e KaninesVlorë, 26 gusht/ATSH-Harilla Koçi/.- Tetë kështjella që përfaqësojnë periudha të ndryshme historike, vlerësohen si objekte të rëndësishme në funksion të zhvillimit të turizmit në rajonin e Vlorës. Specialistë të monumenteve të kulturës thonë për ATSH-në se “mirëmenaxhimi i tyre krijon të ardhura të konsiderueshme, por njëkohësisht ndikon në krijimin e një imazhi të qëndrueshëm tek turistët e huaj”. Sipas tyre, ndër kështjellat më të spikatura është ajo e Kaninës. E ndërtuar mbi një qendër të vjetër banimi, në shekullin III p.e.s, kjo fortesë ka një sipërfaqe të përgjithshme prej 3625 hektarë. Kalaja u rindërtua nga Perandori Justinian në shekullin V, ndërsa rëndësia e saj spikati veçanërisht gjatë rezistencës së shqiptarëve të udhëhequr nga Skëndërbeu ndaj pushtuesve turq.
keshtjella e Porto Palermos, Himare, Vlore (1)Foto HKrahas saj, në listën e kështjellave përfshihet edhe ajo e Gjon Boçarit, e cila ndodhet në fshatin Tragjas dhe është ndërtuar në periudhën mes shekujve XVI-XVII. Ajo ka formë drejtkëndore dhe gjerësia e mureve arrin deri në 1.25 metra dhe lartësi deri në 5.5 metra. Ndërsa kalaja e Himarës i përket një periudhe shumë më të hershme. E ndërtuar si një fortifikim i fisit të kaonëve, ajo përmendet shpesh në dokumentet bizantine. “Në shekullin VI kalaja u riparua me urdhër të Perandorit Justinian, për t’u bërë ballë sulmeve të barbarëve, gotëve e huseve”, sqaron specialisti Novruz Bajrami.
keshtjella e Porto Palermos, Himare, Vlore (5)Foto HPak kilometra nga qyteti i Himarës, ndodhet dhe kështjella e Porto Palermos, ose e njohur ndryshe kalaja e Ali Pashë Tepelenës. Ajo u ndërtua në fillim të shekullit XIX, nga pashai i famshëm, si një dhuratë për zonjën e vet, Vasiliqinë. Kalaja u projektua nga një inxhinier francez në formën e një pesëkëndëshi, me muret që arrijnë një trashësi prej 1.6 metra dhe u ndërtua nga specialistë italianë dhe shqiptarë. Ky objekt i trashëgimisë kulturore ruhet në një gjendje mjaft të mirë dhe është shndërruar prej disa vjetësh në një qendër mjaft të rëndësishme që ka tërhequr vëmendjen e vizitorëve shqiptarë dhe të huaj.
keshtjella e Porto Palermos, Himare, Vlore (4)Foto HKalaja e Mavrovës ndodhet në Luginën e Shushicës dhe është ndërtuar në shekullin IV p.e.s.  E veçanta e kësaj kështjelle lidhet me faktin se muret janë punuar me blloqe gurësh gëlqerorë. Një kështjellë e hershme është dhe ajo e Kukumit në fshatin Qeparo, në afërsi të gjirit të Porto Palermos, ndërtimi i të cilës daton në shekullin II p.e.s. Historianët evidentojnë dhe gjurmët e kalasë së Kropishtit, të cilat janë zbuluar në vendin e quajtur Llutroi. Mendohet se ky objekt është ndërtuar në periudhën romake. Muret e saj me gjerësi deri në 1.2 metra janë të ngritura me gurë me përmasa 24x2x5 cm dhe kalaja ka formën e drejtkëndëshit me përmasa 250 me 180 metra.
keshtjella e Porto Palermos, Himare, Vlore (3)Foto HMes objekteve me vlerë të kësaj kategorie përfshihet edhe kalaja e Vlorës, e ndërtuar në vitin 1531 nga Sulltan Sulejmani, gjurmë të të cilës janë zbuluar në afërsi të Skelës. Qëllimi i ngritjes së saj, sipas historianëve, ishte mbrojtja e gjirit të Vlorës nga sulmet e venedikasve. /a.ke/http://www.ata.gov.al/vlore-tete-keshtjella-te-vizitueshme-vlera-per-turizmin-158450.html

Vlorë, dyndje turistësh në Muzeun e Pavarësisë, rriten të ardhurat

Një numër i lartë vizitorësh të cilët kanë zgjedhur të pushojnë këtë sezon veror në ujërat e bregdetit të Vlorës, nuk kanë lënë jashtë planeve të tyre edhe një vizitë në Muzeun e Pavarësisë.

Vizitorët janë kryesisht nga diaspora, pjesa më e madhe nga kosova dhe maqedonia, por edhe turistë të huaj.

Drejtori i këtij muzeu Bebi Dodi tregon për A1 Report se cfarw i kuriozon më tepër ata që e vizitojnë Muzeun e Pavarësisë.

Sipas tij fluksi i madh vizittorëve gjatë muajit korrik dhe gusht, ka 5 fishuar të ardhurat , kjo edhe falë aktiviteteve kulturore që zhvillohen në oborrin e muzeut të pavarësisë, si ekspozita apo festivali mesdhetar i Vlorës, që po mbahet aty prej disa ditësh.

- See more at: http://www.shqiptarja.com/aktualitet/2731/vlore-dyndje-turistesh-ne-muzeun-e-pavaresise-rriten-te-ardhurat-235393.html#sthash.l5gr9G6X.dpuf

Korçë, çelet ekspozita me fotografi mbi Shqipërinë Komuniste në 1975 foto nga ZHak Gajard, interesi I turistëve kryesisht të huaj ka qenë mjaft i lartë.

Në ambientet e Muzeut Kombëtar të Arsimit në qytetin e Korçës është promovuar ekspozita fotografike mbi Shqipërinë komuniste në vitet 1975 e parë kjo nga këndvështrimi i fotografit francez Zhak Gajard. Kanë qenë rreth 45 fotografi të ekspozuara për herë të parë në Shqipëri në të cilat paraqitet jeta e shqiptarëve nën regjimin diktatorial në disa qytete të ndryshme si Korça, Durrësi, Fieri, etj. 

Në fotot e fotografuara nga francezi Gajard janë fiksuar sekuenca nga jeta e përditshme e shqiptarëve me të mirat dhe të këqijat e saj duke u përpjekur në këtë mënyrë për të shmangur ideologjinë e kohës.

Ekspozita do të vijojë të qëndrojë e hapur për dy ditë rresht ndërsa prej ditës së parë interesi I turistëve kryesisht të huaj ka qenë mjaft i lartë.


Redaksia Online
(F.I/Shqiptarja.com) - See more at: http://www.shqiptarja.com/kulture/2730/korce-celet-ekspozita-me-fotografi-mbi-shqiperine-komuniste-ne-1975-235285.html#sthash.kp5JgQ0y.dpuf...